Delmhorst 1900 – ząbkowana górna elektroda do miernika wilgotności ziarna G-7

Górny zespół elektrody nie dotyka próbki - on ją przygotowuje

Miernik wilgotności ziarna G-7 pracuje metodą rezystancyjną: przepuszcza prąd przez próbkę i z oporu, jaki napotyka, wylicza zawartość wody. Żeby ten pomiar miał sens, próbka musi być za każdym razem ściśnięta tak samo i tak samo otwarta. Tym zajmuje się górny zespół elektrody - dysk dokręcany śrubą, który dociska ziarno w kubku pomiarowym.

Delmhorst 1900 to standardowa, wzmocniona wersja tego zespołu, z ząbkowaną powierzchnią roboczą. W cenniku producenta figuruje pod kodem 50-20-0011 jako „Standard heavy duty upper electrode assembly, serrated disc” - i to jest część, którą użytkownik G-7 kupuje wtedy, gdy dysk się zużył, gdy potrzebny jest drugi komplet do pracy równoległej albo gdy odczyty przestały się powtarzać.

To nie jest część uniwersalna. Pasuje do jednego miernika, pracuje w parze z jednym konkretnym kubkiem i odpowiada za jedną klasę materiału. Poniżej rozpisujemy to dokładnie, bo pomyłka w doborze pary nie objawia się awarią - objawia się wynikiem, który wygląda wiarygodnie i jest zły.

Dlaczego ząbkowany dysk zgniata ziarno

Producent opisuje powierzchnię roboczą 1900 jednym zdaniem: to ząbkowane czoło, które zgniata badaną próbkę. Zgniatanie nie jest tu efektem ubocznym docisku, tylko celem.

Ziarniak w całości ma wodę tam, gdzie jest jej najwięcej - w bielmie i zarodku, pod okrywą owocowo-nasienną. Okrywa wysycha najszybciej ze wszystkiego i po kilku godzinach na powietrzu potrafi być znacznie suchsza niż wnętrze. Nienaruszone ziarniaki stykają się ze sobą i z elektrodą punktowo, więc prąd płynie głównie po tych suchych powierzchniach i po powietrzu między nimi. Miernik pokazuje wtedy wilgotność okrywy, a nie wilgotność ziarna.

Ząbki rozrywają okrywę i spłaszczają próbkę, likwidując pustki powietrzne. Droga prądu przestaje biec po powierzchni, a zaczyna przez materiał. Dlatego ta sama partia zmierzona dyskiem gładkim i dyskiem ząbkowanym da dwa różne wyniki - i dlatego producent kalibruje skale zbożowe G-7 przy założeniu, że próbka została zgnieciona.

Śrubowy sposób dokręcania ma tu drugie zadanie, mniej oczywiste: powtarzalność siły docisku. Dociśnięcie ręką byłoby za każdym razem inne, a razem z nim inna byłaby gęstość próbki i inny odczyt. Gwint zamienia „mocno” na wartość, którą operator odtwarza bez zastanowienia.

Dobór pary - elektroda i kubek pracują razem

W torze ziarnowym G-7 górny dysk i kubek na próbki tworzą parę. Par jest dwie i nie wolno ich mieszać.

Producent wiąże 1900 z kubkiem 313CUP-0005 wprost, w opisach obu pozycji. Zamiana w poprzek pary - ząbkowany dysk z gładkim kubkiem albo odwrotnie - nie jest błędem widocznym gołym okiem. Miernik poda wartość, bo obwód się zamknie, ale układ próbki w komorze przestanie odpowiadać temu, na którym producent kalibrował skalę.

Przy zamawianiu części zamiennej najbezpieczniej podać materiał, który mierzysz, a nie sam numer katalogowy. Sprawdzamy dobór za Ciebie, zanim cokolwiek wyjedzie z magazynu.

Czego tu nie użyjesz

Osprzęt G-7 to kilkanaście pozycji o podobnie wyglądających kodach. Poniżej pozycje, które bywają brane za zamiennik 1900 - i dlaczego nim nie są.

Kiedy wymienić górną elektrodę

Zespół górny zużywa się w sposób, którego nie widać na pierwszy rzut oka, bo nic się nie łamie. Objawy są pomiarowe, nie mechaniczne:

• Rozjazd między dwoma pomiarami tej samej próbki. Ta sama garść ziarna, zmierzona dwa razy pod rząd, daje wyraźnie różne wartości - stępione ząbki nie rozrywają okrywy tak samo za każdym razem.
• Stałe zaniżanie względem punktu skupu. Zaokrąglone ząbki mierzą coraz bardziej powierzchnię, a ta jest suchsza od wnętrza ziarniaka.
• Odczyty rosnące w ciągu dnia pracy. Najczęściej to jeszcze nie zużycie, tylko narosła warstwa zmielonego ziarna - zanim zamówisz część, wyczyść dysk i kubek szczotką.
• Opór przy dokręcaniu albo wyczuwalny luz. Uszkodzony gwint odbiera możliwość powtarzalnego docisku, a to jest jedyna rzecz, do której ten mechanizm służy.
• Ślady korozji albo wżery na powierzchni roboczej. Warstwa tlenków to dodatkowa rezystancja szeregowa w obwodzie pomiarowym.

Sprawdzian, który zajmuje minutę: zmierz tę samą, dobrze wymieszaną próbkę pięć razy, za każdym razem wysypując i napełniając kubek od nowa. Rozrzut wyraźnie większy niż przy sprzęcie nowym oznacza, że problem jest po stronie przygotowania próbki, a nie po stronie materiału.

Czyszczenie - warunek powtarzalnego odczytu

Ząbkowane czoło z definicji zatrzymuje między ząbkami to, co właśnie rozgniotło. Warstwa narasta niezauważalnie przez kilkadziesiąt pomiarów, a że zmielone ziarno oddaje wilgoć wolniej niż świeża próbka, odczyty rosną wraz z liczbą wykonanych pomiarów, choć materiał się nie zmienił.

Producent przewiduje do tego szczotkę 303BRU-0002, przeznaczoną do czyszczenia zarówno dysku elektrody 1900, jak i kubków 313CUP-0005 oraz 313CUP-0006. Pozycja nie występuje w europejskim cenniku dystrybutorskim, więc nie ma własnej karty w sklepie - sprowadzamy ją na zamówienie razem z elektrodą. Napisz, jeśli chcesz mieć ją w komplecie.

Zasada praktyczna jest ta sama co przy kubku: czyścimy przed każdą nową partią, a nie po zakończeniu dnia. Wysuszona pozostałość schodzi z ząbków znacznie trudniej niż świeża.

Z jakim miernikiem współpracuje

Producent przypisuje elektrodę 1900 wyłącznie do miernika wilgotności ziarna G-7. To rezystancyjny miernik do kontroli ziarna przy zbiorze i w magazynie, z trzynastoma kalibracjami fabrycznymi: jęczmień, kawa, kukurydza, len, siano, owies, makaron, rzepak, ryż niełuskany, żyto, sorgo, soja i pszenica.

Dwie cechy G-7 mają bezpośredni związek z tą elektrodą. Pierwsza: miernik pracuje na próbce 3-4 g, czyli na garści, a nie na szklance - dlatego przygotowanie tej garści musi być precyzyjne, bo nie ma objętości, która uśredniłaby niedokładność. Druga: G-7 liczy z serii pomiarów odchylenie standardowe i współczynnik zmienności, a te wielkości natychmiast pokazują zużyty dysk - rozrzut rośnie, choć partia jest jednorodna.

Do transportu kompletu przeznaczony jest futerał 324CAS-0016. Jeśli pracujesz i na ziarnie, i na mące, wozisz ze sobą dwie górne elektrody i dwa kubki - warto to uwzględnić, planując, co jedzie w futerale.

Dane techniczne

Czego producent nie podaje

Karta produktowa 1900 mieści się u producenta w dwóch zdaniach. Nie ma w niej materiału dysku ani jego wymiarów, nie ma momentu dokręcania, nie ma przewidywanej liczby pomiarów do wymiany i nie ma informacji, czy sam dysk daje się wymienić osobno, bez całego zespołu.

Nie ma też jednoznacznego zdania o tym, w co jest wyposażony fabrycznie nowy G-7. Cennik nazywa 1900 wersją standardową, a miernik opisany jest jako urządzenie ze zintegrowanym dwudyskowym zespołem kubka elektrodowego - wszystko wskazuje więc na to, że egzemplarz z fabryki ma tę elektrodę na pokładzie, a 1900 kupuje się jako część zamienną albo drugi komplet. Nie zgadujemy tego - przy zamówieniu potwierdzamy skład dostawy u producenta.

To samo dotyczy zgodności z Twoim egzemplarzem miernika. G-7 jest w katalogu Delmhorsta od wielu lat; jeśli podasz nam numer seryjny, sprawdzamy przed wysyłką, czy górny zespół pasuje do posiadanej wersji.

Zastosowania praktyczne

• Punkt skupu i elewator. Sprzęt pracuje po kilkadziesiąt razy dziennie w szczycie żniw i zużywa się szybciej niż w gospodarstwie. Zapasowa górna elektroda na półce kosztuje mniej niż jeden dzień sporów o wilgotność przy rozładunku.
• Suszarnia. Decyzja o zakończeniu suszenia zapada na podstawie serii pomiarów - jeśli ich rozrzut rośnie przez zużyty dysk, partia albo dosycha za długo, albo jedzie do silosu za wilgotna.
• Gospodarstwo z własnym magazynem. Kontrola ziarna w czasie przechowywania ma sens tylko wtedy, gdy pomiar z listopada da się porównać z pomiarem ze stycznia tym samym przyrządem.
• Zakład nasienny i laboratorium przyzakładowe. Materiał siewny mierzy się w całości, więc jest to klasyczne zastosowanie dysku ząbkowanego.
• Praca na dwóch materiałach. Młyn, wytwórnia pasz i piekarnia mierzą i ziarno, i produkt zmielony - tam potrzebne są obie pary, a 1900 jest połową tej pierwszej.

Zanim kupisz

Jeżeli powodem zakupu są rosnące odczyty w ciągu dnia, zacznij od czyszczenia. To najczęstsza przyczyna i najtańsze rozwiązanie, a my wolimy powiedzieć to wprost niż sprzedać część, której nie potrzebujesz.

Jeżeli mierzysz wyłącznie mąkę albo materiał zmielony, właściwą pozycją nie jest 1900, tylko 315ELE-0024 razem z kubkiem 313CUP-0006. A jeżeli chodzi Ci o pomiar ziarna zalegającego w silosie albo w skrzyni, bez pobierania próbki - to jest zadanie dla sond szpilkowych na uchwycie H-4, a nie dla górnej elektrody.

Podsumowanie

Delmhorst 1900 to standardowy, wzmocniony górny zespół elektrody miernika wilgotności ziarna G-7 - dokręcany śrubą dysk o ząbkowanej powierzchni, który zgniata próbkę, żeby prąd pomiarowy szedł przez wnętrze ziarniaka, a nie po jego suchej okrywie. Pracuje w parze z kubkiem 313CUP-0005 i odpowiada za ziarno w całości; para gładka obsługuje mąkę i materiały zmielone.

Jesteśmy dystrybutorem Delmhorst w Polsce. Kompletujemy górną elektrodę razem z pasującym kubkiem i szczotką, sprawdzamy zgodność z Twoim egzemplarzem G-7 i mówimy wprost, kiedy wystarczy dokładne czyszczenie zamiast wymiany. Napisz do nas - przygotujemy ofertę w 24 h.

Chcesz kalkulację cenową →

Artykuł zaktualizowany: wrzesień 2026. Źródła: dane producenta.