Gann M 21-250 – elektrody głębokościowe 250 mm do profilu wilgotności muru

Pomiar wilgotności w głębi przegrody - tam gdzie kończy się zasięg zwykłych elektrod

Wilgoć w murze albo w grubej wylewce prawie nigdy nie rozkłada się równomiernie. Powierzchnia potrafi być sucha w dotyku, a dwadzieścia centymetrów głębiej materiał wciąż oddaje wodę. Odwrotnie też się zdarza: mokra warstwa przypowierzchniowa po zalaniu wysycha w kilka dni, podczas gdy rdzeń przekroju pozostaje nienaruszony. Bez odczytu z głębokości każda decyzja o zamknięciu przegrody jest zgadywaniem.

Gann M 21-250 to para elektrod głębokościowych do pomiaru wilgotności materiałów budowlanych metodą rezystancyjną, przeznaczona do pomiarów sięgających do 25 cm w głąb materiału. Numer referencyjny 31003250. Elektrody wprowadza się w otwory nawiercone wiertłem 10 mm, stopniowo coraz głębiej, i notuje wskazania na kolejnych poziomach - w ten sposób powstaje profil zawilgocenia całego przekroju, a nie pojedynczy odczyt z przypadkowej głębokości. Jesteśmy autoryzowanym dystrybutorem Gann w Polsce i prowadzimy pełną ofertę elektrod oraz mierników Hydromette; napisz do nas - przygotujemy ofertę w 24 h.

Dlaczego pojedynczy odczyt z powierzchni nie wystarcza

Metody powierzchniowe i przypowierzchniowe odpowiadają na pytanie „czy tu jest mokro". Nie odpowiadają na pytanie „jak głęboko" ani „skąd ta woda przychodzi". W praktyce rzeczoznawcy i firmy osuszające to drugie pytanie decyduje o wszystkim.

• Zamknięcie przegrody przy wilgotnym rdzeniu kończy się wykwitami solnymi i odspojeniem tynku po kilku miesiącach - a wtedy kosztem jest już cała ściana, nie jeden pomiar.
• Osuszanie prowadzone bez kontroli profilu trwa dłużej, niż trzeba, albo kończy się za wcześnie. Jedno i drugie kosztuje.
• W sporze o przyczynę zawilgocenia kierunek zmian w profilu jest argumentem: wskazanie rosnące w głąb wskazuje na inne źródło niż wskazanie malejące.
• Przy murach zabytkowych przed nałożeniem tynku renowacyjnego trzeba wiedzieć, czy podłoże oddaje wilgoć z głębi, czy tylko z powierzchni.

Kiedy 100 mm zasięgu to za mało

W rodzinie elektrod głębokościowych Gann są dwa warianty. Krótszy, M 21-100, sięga do 10 cm i pracuje w otworze 8 mm. To wystarcza dla tynku, jastrychu i typowej ściany działowej. M 21-250 sięga dwa i pół raza dalej i wymaga otworu 10 mm - różnica dotyczy więc i zasięgu, i średnicy wiertła.

Sytuacje, w których krótszy wariant nie dojdzie tam, gdzie trzeba:

• mur zewnętrzny o grubości 25 do 50 cm, gdzie pytanie brzmi, czy wilgoć jest w całym przekroju czy tylko w warstwie licowej,
• ściana fundamentowa albo piwniczna bez sprawnej izolacji pionowej,
• grube wylewki przemysłowe i płyty fundamentowe, gdzie sama warstwa betonu ma kilkanaście centymetrów,
• kontrola skuteczności przepony poziomej po iniekcji - odczyt trzeba pobrać powyżej i poniżej strefy iniekcji, w tym samym otworze,
• mury warstwowe i wielowarstwowe przegrody zabytkowe, gdzie zasięg 10 cm kończy się jeszcze w pierwszej warstwie.

Otwór wstępny 10 mm - co daje i ile kosztuje

Producent podaje wprost: pomiary do głębokości 25 cm są możliwe, a otwory próbne trzeba nawiercić wiertłem o średnicy 10 mm. To zdanie warto rozwinąć w obie strony, bo decyduje o całej metodzie pracy.

Co zyskujesz. Otwór wstępny zdejmuje twardość materiału z listy ograniczeń. Beton, jastrych cementowy, cegła wapienno-piaskowa i twardy kamień stają się dla tej pary elektrod tak samo dostępne jak miękki tynk - nie trzeba niczego wbijać ani wtykać na siłę, a elektroda wchodzi bez ryzyka wygięcia. Otwór o średnicy 10 mm jest przy tym na tyle szeroki, że wprowadzenie elektrody na pełne 25 cm nie wymaga siły.

Co to kosztuje. W przegrodzie zostają dwa otwory o średnicy 10 mm, które trzeba zaszpachlować. To pomiar inwazyjny i nie ma sensu udawać, że jest inaczej. W praktyce otwory umieszcza się tam, gdzie i tak będzie tynk albo okładzina, albo w miejscach zasłoniętych - ale planując pomiar w gotowym wnętrzu, trzeba to uzgodnić z inwestorem przed rozpoczęciem pracy.

Izolowany trzon - skąd naprawdę pochodzi odczyt

Producent zaznacza, że izolowany trzon elektrody zapobiega zafałszowaniu wyniku przez wilgoć powierzchniową. Konsekwencje są trzy i wszystkie są praktyczne.

• Odczyt pochodzi z okolicy końcówki elektrody, a nie z całej długości wprowadzonej w materiał. Wiesz więc, z jakiej głębokości jest wskazanie.
• Mokra warstwa przypowierzchniowa nie zawyża wskazania. Świeży tynk, zawilgocone lico muru czy woda w otworze przy wlocie nie przenoszą się na wynik z głębi.
• Wprowadzanie elektrody stopniowo coraz głębiej daje profil warstwowy - producent nazywa to wprost tworzeniem profili wilgotności badanego obiektu. To najważniejsza możliwość tej pary i podstawa procedury opisanej niżej.

Naturalny kontrast: nieizolowane szpilki, jak M 20-HW 200 czy M 6-150, podają wartość uśrednioną po całej długości styku. Odpowiadają na pytanie „czy tu jest mokro". Izolowane elektrody M 21 odpowiadają na pytanie „na jakiej głębokości".

Jak wykonać pomiar profilowy elektrodami M 21-250 - krok po kroku

Wynik pomiaru rezystancyjnego w materiale budowlanym zależy od techniki pracy co najmniej tak samo jak od parametrów sprzętu. Poniższa procedura jest rozwinięciem trzech warunków, które podaje producent: otworu wstępnego, pasty kontaktowej i stałego rozstawu pary elektrod.

1. Wybierz miejsce i uzgodnij je. Punkt pomiarowy powinien być reprezentatywny dla badanej strefy i możliwy do zaszpachlowania. Unikaj okolic przewodów i instalacji podtynkowych - przed nawierceniem sprawdź przegrodę detektorem.
2. Nawierć dwa otwory nieprzelotowe wiertłem 10 mm na docelową głębokość, zachowując rozstaw około 10 cm między nimi. Oba otwory muszą leżeć w tym samym, ciągłym materiale. Wiertło musi być ostre, a obroty niskie; jeżeli otwór mocno się nagrzał, odczekaj co najmniej 10 minut, zanim wprowadzisz elektrody albo pastę. Rozstaw musi być taki sam we wszystkich punktach pomiarowych, inaczej wyniki nie będą porównywalne między sobą.
3. Usuń pył z otworów. Zwiercina zalegająca na dnie zakłóca kontakt elektryczny. Wystarczy przedmuchanie albo wyczyszczenie szczotką.
4. Napełnij końcówki rurek pastą kontaktową (Ref. 31005400): wbij rurkę elektrody pionowo na głębokość 30 mm w pastę, wyjmij ją z wypełnioną końcówką, oczyść z zewnątrz i wsuń do oporu w otwór. Następnie wsuń w rurkę pręt połączony z wtykiem kabla pomiarowego i jego naciskiem dociśnij pastę do dna otworu. Producent wymienia ją jako jedyną pozycję eksploatacyjną tej pary - bez niej przewodność między materiałem a elektrodą jest przypadkowa, a wyniki nie nadają się do porównywania.
5. Wykonaj pierwszy odczyt płytko, na głębokości około 30 do 50 mm, i zanotuj go razem z poziomem. To będzie punkt odniesienia dla całego profilu.
6. Pogłębiaj co 50 mm - kolejno około 100, 150, 200 i 250 mm - odczytując wskazanie na każdym poziomie po ustabilizowaniu się wyniku. Zawsze notuj głębokość obok wartości; sam ciąg liczb bez poziomów jest bezużyteczny. Po każdym pogłębieniu otworów przygotuj pastę na nowo jak w kroku 4 i nie przepełniaj rurki - instrukcja ostrzega, że nadmiar pasty oraz wielokrotne wyjmowanie i wkładanie rurki pokrytej pastą mogą zafałszować odczyt.
7. Odczytaj kierunek zmian. Wskazanie rosnące w głąb wskazuje na wilgoć od strony podłoża albo na wodę stojącą w warstwie wewnętrznej. Wskazanie malejące w głąb wskazuje na zawilgocenie od strony pomieszczenia lub od lica przegrody. Profil płaski przy wysokiej wartości oznacza materiał zawilgocony na całej grubości - to najgorszy scenariusz osuszania i najdłuższy.
8. Powtórz profil w kilku punktach pomieszczenia lub przegrody, żeby odróżnić lokalną anomalię od rzeczywistego rozkładu wilgoci. Przy monitorowaniu osuszania wróć w te same otwory po kilku dniach - profil zmierzony dwukrotnie pokazuje nie tylko stan, ale i tempo zmian.

Co jeszcze jest potrzebne do pracy

M 21-250 to kompletna para elektrod podłączana wprost do miernika - nie jest nasadką montowaną na innej elektrodzie i nie wymaga systemu nośnego. Do wykonania pomiaru potrzebne są cztery rzeczy:

• sama para elektrod M 21-250,
• miernik Hydromette pracujący metodą rezystancyjną - lista i zakresy w tabeli niżej,
• kabel pomiarowy MK 8 łączący elektrody z miernikiem,
• pasta kontaktowa (Ref. 31005400) - puszka około 450 g, według instrukcji wystarcza na mniej więcej 50 pomiarów.

Para M 21-250 nie wchodzi w skład żadnego fabrycznego zestawu z aktualnego cennika Gann. Dla klienta jest w tym dobra wiadomość: kupując miernik w komplecie masz zwykle kabel MK 8 i walizkę BK 14-I już w zestawie, więc dokupujesz wyłącznie same elektrody. Warto to sprawdzić w zawartości swojego zestawu przed zamówieniem.

Kompatybilne mierniki i ich zakresy pomiarowe

Elektrody współpracują ze wszystkimi miernikami Hydromette pracującymi metodą rezystancyjną. Rzeczywisty zakres pomiarowy zależy od podłączonego miernika, a zakres podany przy samej parze elektrod jest zakresem maksymalnym. Pełny zakres - 87 jednostek i 60 % masowych - wykorzystuje wyłącznie BL E, i to jest najmocniejszy argument przy doborze zestawu. W miernikach HB 30 i RTU 600 wynik pomiaru oporowego pojawia się w działkach, a procenty masowe i CM-% odczytuje się z wykresów przeliczeniowych w instrukcji, osobnych dla każdego materiału.

Dane techniczne pary elektrod Gann M 21-250

Siedem sytuacji, w których M 21-250 zarabia na siebie

Elektrody głębokościowe kupuje się nie dla parametrów, tylko dla konkretnych sytuacji, w których nic innego nie da odpowiedzi. Oto siedem najczęstszych.

• Mur zewnętrzny grubości 25 do 50 cm. Pytanie brzmi, czy wilgoć siedzi w całym przekroju czy tylko w warstwie licowej. Od odpowiedzi zależy, czy wystarczy tynk renowacyjny, czy potrzebna jest odbudowa izolacji.
• Ściana piwniczna lub fundamentowa. Profil pobrany na kilku wysokościach pokazuje, czy woda przychodzi od gruntu przez izolację pionową, czy jest podciągana kapilarnie od ławy.
• Kontrola skuteczności iniekcji przeciwwilgociowej. Odczyty powyżej i poniżej strefy przepony, powtarzane co kilka tygodni, są jedynym praktycznym sposobem sprawdzenia, czy przepona działa - a to zwykle temat rozliczenia z wykonawcą.
• Grube wylewki przemysłowe i płyty fundamentowe. Kilkanaście centymetrów betonu wysycha inaczej niż typowy jastrych mieszkaniowy; odczyt tylko z powierzchni jest tu zwyczajnie mylący.
• Ustalenie zasięgu zalania. Po awarii instalacji albo powodzi profil na kilku poziomach dokumentuje, dokąd woda dotarła w przekroju. Ten wykres jest w sporze wart więcej niż zdjęcie plamy na ścianie.
• Monitorowanie osuszania w czasie. Te same otwory, ten sam rozstaw, ta sama głębokość - powtarzany co kilka dni profil pokazuje tempo schnięcia i pozwala zakończyć osuszanie wtedy, kiedy trzeba, a nie na wyczucie.
• Mury zabytkowe przed pracami renowacyjnymi. Grube przegrody z kamienia i starej cegły wymagają odczytu z głębi, zanim zapadnie decyzja o tynku renowacyjnym albo o rodzaju izolacji wewnętrznej.

Który wariant i która elektroda - tabela decyzyjna

Rodzina akcesoriów Gann do wilgotności budowlanej jest szeroka i łatwo kupić narzędzie do sąsiedniego zadania. Poniższa tabela porządkuje wybór według sytuacji, nie według nazw.

Granice zastosowania - o czym trzeba wiedzieć przed zakupem

• Pomiar jest inwazyjny. W przegrodzie zostają dwa otwory o średnicy 10 mm. Przy pracy w gotowym wnętrzu uzgodnij to z inwestorem, zanim sięgniesz po wiertarkę.
• Pasta kontaktowa jest konieczna, nie opcjonalna. Bez niej przewodność między materiałem a elektrodą jest przypadkowa i odczyty przestają być porównywalne między punktami.
• Metoda rezystancyjna zależy od charakterystyki materiału. Wynik w procentach jest wiarygodny tam, gdzie miernik ma wgraną odpowiednią krzywą - dlatego liczba charakterystyk w tabeli mierników ma znaczenie praktyczne.
• Zasolenie muru zawyża odczyt. W budownictwie zabytkowym i w strefach przypodłogowych z wykwitami solnymi wskazanie potrafi być wyraźnie zawyżone. Przy decyzjach o wysokim koszcie potwierdź wynik metodą karbidową CM.
• Zasięg kończy się na 25 cm. W przegrodach grubszych profil obejmie tylko część przekroju - trzeba to zaznaczyć w protokole albo pobrać pomiar z obu stron przegrody.
• To nie jest metoda odbiorowa. Do protokołu potwierdzającego gotowość posadzki pod okładzinę służy metoda karbidowa CM. Elektrody rezystancyjne są narzędziem diagnostycznym i kontrolnym, a nie dokumentem.

Podsumowanie - dla kogo jest ta para elektrod

Gann M 21-250 to narzędzie dla rzeczoznawcy budowlanego, firmy osuszającej, wykonawcy posadzek przemysłowych i konserwatora zabytków - wszędzie tam, gdzie odpowiedź „mokro" jest za mało, a potrzebna jest odpowiedź „mokro na tej głębokości i w tym kierunku". Zasięg 25 cm, izolowany trzon i praca w otworze 10 mm składają się na jedno konkretne zastosowanie: rzetelny profil zawilgocenia grubej przegrody.

Jeśli badane przegrody są cieńsze, a mniejszy otwór ma znaczenie - sięgnij po M 21-100. Jeśli dopiero kompletujesz zestaw, napisz do nas z informacją, jakim miernikiem pracujesz; dobierzemy elektrody, kabel i pastę kontaktową tak, żeby nic nie zostało kupione dwa razy. Jesteśmy autoryzowanym dystrybutorem Gann w Polsce - napisz do nas, przygotujemy ofertę w 24 h.

Chcesz kalkulację cenową →

Artykuł zaktualizowany: październik 2026. Źródła: dane producenta GANN, instrukcje obsługi Hydromette UNI 2 (wersja 1.3), HB 30 i RTU 600.