Tecnosoft MicroW L Bendable 300 – rejestrator temperatury do pieców i suszarni

Rejestrator temperatury, którego korpus zostaje w bezpiecznej strefie, a czujnik pracuje w 300 °C

Walidacja procesu cieplnego powyżej stu czterdziestu stopni zwykle rozbija się o jedną rzecz: przyrząd pomiarowy nie wytrzymuje tego, co ma zmierzyć. Termometr wsadowy przetrwa cykl w autoklawie, ale w piecu lakierniczym, suszarni albo komorze wygrzewania jego elektronika przestaje istnieć na długo przed czujnikiem. Zostaje pomiar zastępczy: temperatura powietrza z czujnika pieca zamiast temperatury tego, co się w nim znajduje.

Tecnosoft MicroW L Bendable 300 rozwiązuje to podziałem ról. Sam rejestrator zostaje poza strefą gorąca i pracuje w swoim zakresie od -40 do +140 °C. W głąb pieca wchodzi wyłącznie sonda: półsztywna, formowana ręcznie, o długości 300 mm i średnicy 2 mm, której czujnik wytrzymuje do 300 °C. Certyfikat kalibracji obejmuje dziewięć punktów, od 25 °C aż po 300 °C, więc odczyt z wysokiej temperatury jest udokumentowany, a nie oszacowany.

Jesteśmy dystrybutorem Tecnosoft w Polsce. Napisz do nas – przygotujemy ofertę w 24 h, razem z doborem długości sondy i kompletem do odczytu danych.

Kupujesz zakres czujnika, a nie zakres przyrządu

To jest zdanie, od którego trzeba zacząć, bo bez niego nazwa modelu obiecuje coś, czego rejestrator nie robi. Powyżej 140 °C wytrzymuje wyłącznie końcówka sondy. Korpus ma tę samą granicę co każdy inny MicroW i musi zostać poza strefą gorącą.

Stąd bierze się cała reszta konstrukcji. Sonda ma 300 mm nie dlatego, że tak wygodniej, tylko dlatego, że tyle trzeba, żeby korpus został po zimniejszej stronie ściany pieca albo poza wsadem. Giętkość nie jest wygodą, tylko warunkiem działania – sztywna sonda o długości 20 czy 100 mm, jak w podstawowych wersjach MicroW, nie wyprowadziłaby elektroniki ze strefy, w której się topi.

Dlaczego pomiar przy powierzchni albo z czujnika pieca nie wystarcza

Sterownik pieca zna temperaturę powietrza w jednym punkcie komory, zwykle blisko grzałki albo wentylatora. Wsad dochodzi do niej z opóźnieniem, które zależy od masy, gęstości ułożenia i miejsca na palecie. Różnica między nastawą a tym, co naprawdę dzieje się w środku detalu, bywa większa od całej tolerancji procesu – i jest tym większa, im krótszy jest cykl.

Rejestrator z giętką sondą odpowiada na inne pytanie niż czujnik pieca. Nie pyta, ile stopni ma komora, tylko ile stopni i przez ile minut miało to konkretne miejsce, które o jakości wyrobu decyduje. Sonda wchodzi tam, gdzie ma być zmierzona temperatura: w szczelinę między detalami, wzdłuż formy, pod powłokę, w rdzeń wsadu. Wynik jest zapisany co do sekundy i podpisany certyfikatem kalibracji, więc nadaje się do protokołu, a nie tylko do własnej orientacji.

Jak zbudowana jest sonda

• Długość 300 mm w wersji katalogowej. To odległość, na jaką korpus daje się odsunąć od punktu pomiaru.
• Średnica 2 mm. Sonda jest półsztywna: utrzymuje nadany kształt, ale daje się przeformować rękami, bez narzędzi.
• Pierwsze i ostatnie 30 mm są sztywne. Odcinek przy podstawie chroni przejście sondy w korpus, odcinek na końcu chroni sam czujnik. Tych dwóch fragmentów nie wolno zaginać – giąć można wyłącznie środkowe 240 mm.
• Podstawa sondy 3 h × 14 Ø (mm), wtopiona w dno obudowy. Wysokości podstawy nie wlicza się do długości sondy.
• Materiały: stal nierdzewna AISI 316L i PEEK, uszczelnienie FKM. Klasa szczelności IP68, więc mycie i praca w wilgoci nie są problemem.
• Sonda jest nierozłączna z rejestratorem. Producent nie przewiduje wymiany sondy na inną – wersję dobiera się przy zakupie.

Sondę formuje się raz, pod konkretne stanowisko, i zwykle tak zostaje. Praktyczna wskazówka: zagięcie warto zrobić łagodnym łukiem, a nie ostrym kątem, i nie prostować go w kółko przy każdym cyklu – metalowa osłona znosi formowanie, ale nie jest przegubem.

Trzy poziomy temperatury – 300, 400 i 500 °C

Gałąź L rodziny Bendable ma trzy wersje wysokotemperaturowe. Różni je wyłącznie czujnik i zakres certyfikatu – korpus, pamięć, rozdzielczość, szczelność i sposób odczytu są identyczne.

Zasada doboru jest prosta: model musi obejmować szczyt procesu, a nie jego średnią. Certyfikat kalibracji kończy się na wartości z nazwy modelu, więc pomiar powyżej niej nie jest udokumentowany, nawet gdyby czujnik go przeżył. Jeżeli proces ma pik 320 °C, właściwy jest model 400, a nie 300. Jeżeli mieści się w 250 °C, wystarczy tańsza wersja katalogowa MicroW L Bendable 2 mm.

Korpus L czy XL – różnicą jest zapas ogniwa, nie pomiar

Obie gałęzie mierzą identycznie: ta sama sonda, ta sama rozdzielczość, ta sama pamięć i ten sam zestaw punktów kalibracji. Różnica siedzi w ogniwie i w wysokości obudowy – i bywa rozstrzygająca tam, gdzie rejestrator ma zostać na linii przez wiele tygodni albo przeciwnie, ma się zmieścić w ciasnej szczelinie.

Wersja L jest o 25 mm niższa i o 11 g lżejsza. To jest cały jej argument i bywa mocny: korpus musi się gdzieś zmieścić poza strefą gorąca, a w piecu komorowym albo między warstwami wsadu każdy centymetr jest wygrany. Zapas ogniwa na dziesięć milionów pomiarów wystarcza na setki cykli walidacyjnych, bo pojedynczy przebieg to zwykle godziny, nie tygodnie.

Kalibracja i certyfikat – dziewięć punktów w cenie

Rejestrator przyjeżdża z certyfikatem kalibracji Accredia, wystawionym na dziewięciu punktach: 25 / 50 / 75 / 100 / 121 / 140 / 200 / 250 / 300 °C. Nie trzeba go zamawiać osobno ani dopłacać za sam dokument.

Warto zwrócić uwagę na rozkład tych punktów. Pierwsze sześć pokrywa zakres, w którym pracuje cała rodzina MicroW, łącznie z progami autoklawowymi 121 i 134 °C. Pozostałe leżą już powyżej granicy korpusu i dotyczą wyłącznie czujnika – to one są powodem, dla którego ten model istnieje.

• Punkty dodatkowe zamawia się w zakresie od -40 do +300 °C, w dowolnym miejscu tego przedziału. Ma to sens wtedy, gdy krytyczna temperatura procesu wypada między punktami standardowymi.
• Rekalibracja okresowa jest zwykłą procedurą serwisową i obejmuje ten sam zestaw punktów. Przy walidacji rocznej albo dwuletniej to ona wyznacza koszt utrzymania przyrządu, a nie sama cena zakupu.
• Dokładność ±0,4 °C obowiązuje w zakresie kalibracji – czyli tam, gdzie certyfikat ma punkty. Poza nim czujnik nadal mierzy, ale bez udokumentowanej niepewności.

Dokładność, rozdzielczość i czym one się różnią

Te dwie liczby bywają mylone, a znaczą co innego. Rozdzielczość 0,01 °C mówi, jak drobne zmiany rejestrator w ogóle zapisze – i to ona decyduje o tym, czy z przebiegu da się odczytać moment przegięcia krzywej. Dokładność ±0,4 °C mówi, jak blisko prawdy jest wartość bezwzględna.

Dla walidacji procesu cieplnego liczy się jedno i drugie, ale w różnych miejscach. Do wyznaczenia czasu przetrzymania i kształtu narostu wystarczy rozdzielczość. Do stwierdzenia, że wsad naprawdę osiągnął wymaganą temperaturę, potrzebna jest dokładność razem z certyfikatem – i dlatego przy protokole podaje się numer certyfikatu, a nie samą liczbę z wykresu.

Uwaga o źródłach: tabela parametrów na stronie producenta podaje przy tym modelu ±0,4 °C i taką wartość przyjmujemy w tej karcie. Jeżeli Twoja specyfikacja wymaga węższej niepewności w konkretnym punkcie, wykupienie punktu dodatkowego w tej temperaturze jest właściwą drogą – napisz do nas, sprawdzimy to u producenta przed zamówieniem.

Dwie wersje długości sondy – katalogowa i na wymiar

Wersja katalogowa ma sondę 300 mm i to jest długość, która pasuje do większości stanowisk: wystarcza, żeby wyprowadzić korpus przez szczelinę drzwi pieca albo poza obrys wsadu, i nadal daje się sensownie ułożyć.

Wersja na wymiar jest osobnym wariantem tej samej karty. Sondę zamawiamy pod konkretne stanowisko, do 1000 mm; przy kalibracji powyżej 140 °C producent wymaga sondy nie krótszej niż 140 mm, a długości spoza tego przedziału wyceniamy indywidualnie. Termin realizacji jest dłuższy niż przy wersji katalogowej, bo sonda powstaje na zamówienie razem z certyfikatem.

• Sonda dłuższa ma sens tam, gdzie korpus musi zostać naprawdę daleko: przy piecach tunelowych, komorach z grubą izolacją albo pomiarze w głębi dużego wsadu.
• Sonda krótsza ma sens tam, gdzie 300 mm nie ma jak ułożyć i nadmiar zwijałby się w pętlę w komorze.
• Sondy nie da się skrócić po zakupie. Czujnik siedzi w końcówce, więc przycięcie niszczy przyrząd. Długość jest decyzją zamówienia.

Gdy korpus musi wejść w strefę gorącą – osłony termiczne

Bywa, że nie ma jak wyprowadzić rejestratora poza piec: wsad jedzie na przelot, komora nie ma szczeliny, przenośnik nie zostawia miejsca na kabel ani na sondę wystającą na zewnątrz. Wtedy jedynym wyjściem jest wpuszczenie całego przyrządu do środka razem z osłoną termiczną.

To jest zupełnie inna droga niż zakres czujnika i nie należy ich mylić. Osłona chroni wyłącznie korpus rejestratora i kupuje mu czas w gorącu. Podana przy niej temperatura nie ma nic wspólnego z wytrzymałością czujnika, który siedzi w czubku sondy i pracuje do 300 °C niezależnie od tego, czy osłona jest użyta, czy nie.

• Osłony 2 nie używa się samodzielnie. Wkłada się w nią osłonę 1 z rejestratorem w środku, więc kupiona osobno jest bezużyteczna.
• Obie osłony są wspólne dla gałęzi L i XL – producent nie robi osobnych wersji na korpus.
• Osłona 1 wymaga sondy o długości co najmniej 50 mm, osłona 2 – co najmniej 80 mm. Sonda 300 mm spełnia oba warunki z dużym zapasem.
• Krzywe czas – temperatura dla obu osłon publikuje producent; podane minuty dotyczą 250 °C i skracają się przy wyższej temperaturze otoczenia.

Parametry techniczne

Uwaga eksploatacyjna producenta: praca poniżej -30 °C wyraźnie skraca żywotność ogniwa. Do ultraniskich temperatur służy osobna wersja rodziny – MicroW L Bendable Ultra Freeze – z zakresem od -80 °C.

Ile trwa jedna misja – pamięć kontra krok zapisu

Pamięć na 20 224 pomiary jest stała, więc czas trwania misji wynika wprost z wybranego kroku zapisu. Poniżej ten sam rachunek dla sześciu typowych ustawień – warto go zrobić przed pierwszym uruchomieniem, bo rejestrator zatrzyma zapis po zapełnieniu pamięci, a nie po zakończeniu procesu.

To jest rachunek z parametru producenta, a nie osobna dana katalogowa. Zapas ogniwa (+10 000 000 pomiarów) jest dużo większy niż pamięć, więc to pamięć, a nie bateria, wyznacza długość pojedynczego przebiegu. Ogniwo decyduje o tym, ile takich przebiegów zmieści się między wymianami baterii.

Siedem sytuacji, w których ten model jest właściwym wyborem

Poniższe zestawienie odpowiada na jedno pytanie: dlaczego akurat ta wersja, a nie sąsiednia z rodziny. Wspólny mianownik jest wszędzie ten sam – liczba musi pochodzić z wnętrza wsadu i mieścić się w zakresie certyfikatu.

1. Wypał powłoki proszkowej. Piec pracuje w 160–200 °C, ale o jakości powłoki decyduje temperatura metalu pod nią, a ta zależy od grubości detalu i miejsca na wieszaku. Sonda ułożona przy detalu podaje tę liczbę zamiast temperatury powietrza.
2. Sterylizacja suchym gorącym powietrzem. Procedura 160–180 °C wymaga udokumentowanego czasu przetrzymania w najzimniejszym punkcie wsadu, a nie w komorze. Punkty 140 i 200 °C obejmują ten przedział z obu stron, a punkt dodatkowy dokładnie w temperaturze procedury można dokupić.
3. Piec piekarniczy i cukierniczy. Komora ma 200–280 °C, rdzeń wypieku dochodzi najwyżej do stu kilku stopni – a pomiar musi objąć jedno i drugie, żeby dało się odtworzyć profil wypieku po zmianie receptury albo pieca.
4. Suszarnia przemysłowa. Krzywa suszenia jest krzywą temperatury w głębi warstwy, nie nad nią. Giętka sonda wchodzi w materiał i zostaje w nim przez cały cykl, a korpus leży poza koszem.
5. Wygrzewanie form i narzędzi przed pracą. Forma nagrzewa się nierównomiernie i pierwsze wypraski wychodzą z innego procesu niż setna. Pomiar w gnieździe pokazuje, po ilu minutach można ruszyć produkcję.
6. Wyżarzanie odprężające tworzyw konstrukcyjnych. Zakres 100–200 °C, w którym przekroczenie kilku stopni zmienia wymiar detalu. Rozdzielczość 0,01 °C pozwala zobaczyć moment wyrównania się temperatury w całej masie.
7. Tunel depirogenizacyjny, o ile jego szczyt mieści się w 300 °C. Powyżej tej wartości certyfikat już nie obowiązuje i właściwym wyborem jest model 400.

Czego ten rejestrator nie zrobi

Karta produktu jest tyle warta, ile mówi o granicach. Poniżej zestawienie sytuacji pomiarowych i odpowiedź, czy ten rejestrator sobie z nimi poradzi.

Granice zastosowania w punktach

• Granica 140 °C dotyczy korpusu i jest twarda. Wyższy zakres z nazwy modelu odnosi się wyłącznie do czujnika w końcówce sondy.
• Certyfikat obejmuje dziewięć punktów do 300 °C. Powyżej tej wartości nie ma udokumentowanej niepewności, więc odczyt nie nadaje się do protokołu.
• Sonda jest nierozłączna i nie da się jej wymienić ani skrócić. Średnicę i długość wybiera się przy zamówieniu.
• Pierwsze i ostatnie 30 mm sondy nie zginają się. Próba wygięcia ich uszkadza przejście do korpusu albo sam czujnik.
• Pamięć 20 224 pomiarów jest sztywna i to ona, a nie ogniwo, kończy pojedynczą misję. Krok zapisu trzeba dobrać przed startem.
• Praca poniżej -30 °C wyraźnie skraca żywotność ogniwa – producent pisze to wprost przy każdym modelu tej rodziny.
• Rejestrator nie ma żadnej transmisji bezprzewodowej. Nie da się sprawdzić przebiegu w trakcie cyklu ani zatrzymać go zdalnie.
• Osłona termiczna nie podnosi zakresu czujnika. Chroni korpus, na czas liczony w minutach, i jest odpowiedzią na inny problem.

Cała rodzina MicroW Bendable w jednym zestawieniu

Dwanaście kart różni się trzema rzeczami: średnicą sondy, korpusem i zakresem. Reszta – materiały, szczelność, pamięć, rozdzielczość i sposób odczytu – jest wspólna. W sześciu pierwszych wierszach podany zakres jest zakresem rejestratora, bo czujnik sięga tam 250 °C i jest taki sam w całej czwórce katalogowej. W sześciu kolejnych podano zakres czujnika, bo to on je różni.

Jeżeli sonda nie musi się giąć, tańszym i prostszym rozwiązaniem bywa wersja ze sztywną sondą zewnętrzną: MicroW L albo MicroW XL. Do rurociągów sanitarnych służy para MicroW L Tri-Clamp i MicroW XL Tri-Clamp, a do wkręcania w gniazdo pomiarowe – MicroW L Threaded. Pełne porównanie rodziny opisuje nasz artykuł o wyborze rejestratora MicroW.

Odczyt danych i oprogramowanie

To jest rejestrator z odczytem po pomiarze. Nie ma transmisji bezprzewodowej i nie potrzebuje sieci – misję konfiguruje się przed cyklem, a dane pobiera po nim, przez stację USB.

• DiskInterface HS – jednostanowiskowa stacja odczytu na USB, właściwa tam, gdzie rejestratorów jest kilka i obsługuje się je pojedynczo.
• Multibay – stacja na pięć rejestratorów naraz, która skraca obsługę przy mapowaniu wielopunktowym, gdzie z jednego cyklu wraca kilka przyrządów.
• TS Manager 3 – program walidacyjny do konfiguracji misji i odczytu przebiegu. Liczy wartości letalności procesu (F0, PU, A0 i pozostałe), tworzy raporty i spełnia wymagania FDA 21 CFR Part 11.

Przy walidacji wielopunktowej praktyczna jest jedna zasada: wszystkie rejestratory startują tym samym poleceniem i z tym samym krokiem zapisu. Inaczej przebiegi trzeba potem synchronizować ręcznie, a to jest najczęstsze źródło błędu w raporcie z mapowania komory.

Co zanotować razem z wynikiem, żeby przebieg obronił się w audycie

Sam plik z przebiegiem nie jest dowodem – dowodem jest przebieg opisany tak, że da się go powtórzyć. Osiem pozycji, które warto zapisać przy każdym cyklu:

• Numer seryjny rejestratora i numer certyfikatu kalibracji razem z datą jego ważności.
• Model i zakres czujnika – przy sześciu podobnych przyrządach na stanie to jedyny sposób, żeby po miesiącu wiedzieć, którym mierzono.
• Miejsce i głębokość ułożenia sondy, najlepiej ze szkicem albo zdjęciem stanowiska. Przy giętkiej sondzie kształt ułożenia jest częścią metody.
• Krok zapisu i godzina startu misji.
• Opis wsadu: masa, sposób ułożenia, stopień zapełnienia komory. Ten sam piec z innym wsadem daje inny przebieg.
• Nastawa pieca i odczyt z jego czujnika zabudowanego – różnica między nim a pomiarem we wsadzie jest często najciekawszą liczbą w całym protokole.
• Czy użyto osłony termicznej i jak długo korpus przebywał w strefie gorącej.
• Kto wykonał pomiar i według jakiej procedury.

Akcesoria i eksploatacja

• Zestaw serwisowy dla MicroW L – bateria razem z nową uszczelką. Producent wymaga wymiany uszczelnienia przy każdym otwarciu obudowy, bo od niego zależy klasa IP68.
• Rygiel blokujący – do mocowania sondy wewnątrz pojemnika albo kosza, tak żeby ułożenie było powtarzalne między cyklami.
• Ochrona termiczna 1 i ochrona termiczna 2 – wtedy i tylko wtedy, gdy korpus musi wejść w strefę gorącą. Szczegóły i ograniczenia są w osobnej sekcji wyżej.
• DiskInterface HS albo Multibay – stacja odczytu jest niezbędna, rejestrator nie ma własnego złącza do komputera.

Eksploatacyjnie ten przyrząd jest niewymagający: obudowa ze stali AISI 316L i PEEK znosi mycie i środki myjące, a IP68 pozwala go zanurzyć. Dwie rzeczy warto pilnować. Po pierwsze, ogniwo wymienia się razem z uszczelką, nie osobno. Po drugie, sonda po każdym cyklu w wysokiej temperaturze zasługuje na obejrzenie – przetarcie osłony w miejscu zagięcia albo przy krawędzi, o którą się opiera, jest jedyną typową usterką mechaniczną tej konstrukcji.

Podsumowanie i rekomendacja

Tecnosoft MicroW L Bendable 300 jest odpowiedzią na jedną konkretną sytuację: proces sięga 300 °C, a liczba, której potrzebujesz, pochodzi z wnętrza wsadu, nie z czujnika pieca. Giętka sonda 300 mm wchodzi tam, gdzie ma być zmierzona temperatura, korpus zostaje w swoim zakresie do 140 °C, a certyfikat Accredia na dziewięciu punktach sprawia, że wynik nadaje się do protokołu.

Wersję L wybiera się wtedy, gdy korpus musi się gdzieś zmieścić: jest o 25 mm niższa i o 11 g lżejsza od siostrzanej wersji XL, kosztem mniejszego zapasu ogniwa. Przy walidacji okresowej, gdzie liczy się pojedynczy cykl, ten kompromis nic nie kosztuje.

Jeżeli szczyt Twojego procesu mieści się w 250 °C, tańszym wyborem jest wersja katalogowa MicroW L Bendable 2 mm. Jeżeli sięga wyżej niż 300 °C, potrzebny jest model o szerszym czujniku. Nie warto dobierać na oko – napisz do nas z profilem procesu i opisem stanowiska, a dobierzemy zakres, długość sondy i komplet do odczytu, i przygotujemy ofertę w 24 h.

Chcesz kalkulację cenową →

Artykuł zaktualizowany: sierpień 2026. Źródła: dane producenta.